KinoRosja

• Strona główna
• O nas
• Archiwum
• Kontakt

Retrospektywa Aleksieja Germana starszego

Zapraszamy do zapisywania się na listę mailingową, by być na bieżąco z nowymi informacjami.

German jest twórcą na wskroś rosyjskim, świetnie zna i czuje Rosję. Postrzega ją głównie poprzez przeszłość wojenną i stalinowską - złą, chorą, pełną bólu. Dogłębnie analizuje typ „człowieka radzieckiego”, uformowanego przez ideologię i pozbawionego swej tożsamości oraz człowieka prawdziwego, zachowującego wartości duchowe i otwartego na innych, we wspólnym piekle zdegradowanej rzeczywistości. Jego filmy były pełzająca kontrrewolucją. German jest reżyserem-perfekcjonistą. Postacie jego dzieł pełne są życiowej prawdy, fascynują wielowymiarowością i psychologiczną głębią. Kolejne swoje filmy reżyser poprzedzał licznymi rozmowami ze świadkami epoki i dokładnym badaniem zdjęć i realiów.

Wstęp wolny

18 III
godz. 20.00
„Siódmy towarzysz” 1967 r., 89 min.
Główny bohater filmu, Jewgienij Pawłowicz Adamow to generał carskiej armii - profesor wojskowej akademii. Nagle wybucha rewolucja i bolszewicki terror. Po szczęśliwym uwolnieniu z więzienia Adamow wychodzi na wolność, ale jego mieszkanie jest już zajęte przez nowych lokatorów. Adamow próbuje zrozumieć dziejące się wydarzenia i przystosować się do życia w porewolucyjnych warunkach, ale jest to bardzo trudne.

19 III
godz. 17.00
„Trudno być Germanem” 2008 r., 43 min.
reż. Andriej Grieczycha

godz. 18.00
„Próba wierności” 1971 r. 97 min.
Ten debiut filmowy Aleksieja Germana zaraz po nakręceniu trafił na półki, czekając na swoją premierę aż do 1985 roku. Cenzura zarzuciła filmowi deheroizację uczestników ruchu oporu na terenach okupowanych, którzy w mitologii radzieckiej byli przecież świętością. Dodatkowo konflikt wewnętrzny głównego bohatera uznano za fałszywy, a samemu reżyserowi zarzucano nieznajomość życia partyzanckiego. To, co cenzura uznała za uchybienia stanowi o wartości filmu – wielowymiarowe postaci filmu Germana, szczególnie główny bohater z jego wewnętrznymi sprzecznościami pokazują prawdziwszy obraz wojny niż prawomyślne peany na część bohaterstwa narodu radzieckiego.

godz. 20.00
„Dwadzieścia dni bez wojny” 1976 r., 101 min.
Oparta na doświadczeniach scenarzysty filmu, Konstantina Simonowa historia wziętego korespondenta wojennego, który opuszcza linię frontu, aby pojechać się do Taszkientu, gdzie chce odwiedzić rodzinę zmarłego kolegi, świętować Nowy Rok, udać się plan, powstającego na podstawie jego reportaży filmu, przeżyć krótką, lecz pełną namiętności miłość – jednym słowem spędzić tytułowe dwadzieścia dni bez wojny.

20 III
godz. 19.00
„Mój przyjaciel Iwan Łapszyn” 1984 r., 100 min.
Według słów samego reżysera miał być to obraz roku 1935, nakręconego ukrytą kamerą. Data nie jest przypadkowa, gdyż chodzi o początek Wielkiej Czystki – najbardziej dramatycznego okresu rządków Stalina, która jest tłem wydarzeń film. Reżyser podjął ten zakazany wtedy w kinie radzieckim temat, tworząc arcydzieło, które dla wielu jest najlepszym osiągnięciem tamtejszej kinematografii. Ten niemal pozbawiony fabuły film opowiada o grupie mężczyzn, żyjących w jednej komunałce. Centralną jego postacią jest Iwan Łapszyn – szef miejscowej milicji.

21 III
godz. 19.00
„Chrustaliow, samochód!” 1998 r. 137 min.
Tytuł filmu to podobno słowa, które miał wykrzyknąć Beria na wieść o śmierci Stalina. Bohaterami dzieła Germana nie są jednak te persony, a raczej okres przed i po śmierci Generalissimusa, którego personifikacją jest lekarz, pracujący w wojskowej klinice, generał Gliński. Pada on ofiarą afery lekarzy kremlowskich. Trafia on do gułagu, gdzie doświadcza prawdziwego piekła ze strony współwięźniów. Wkrótce jednak uwolniony i wraz z Berią towarzyszy konającemu Stalinowi.